
ชีวิตอีกด้านของความเป็นมนุษย์ (การเมือง) – ทิม-พิธา ลิ้มเจริญรัตน์ | Opinion Leader EP.01-2
หลังจากได้พูดคุยกันแบบจริงจัง ถึงอนาคตหลังการเลือกตั้ง ผ่านสายตา “ทิม – Pita Limjaroenrat – พิธา ลิ้มเจริญรัตน์” หัวหน้า พรรคก้าวไกล – Move Forward Party กันไปแล้ว
Opinion Leader อีพีนี้ จะพาไปพูดคุย เพื่อให้ได้เห็นอีกด้านของชีวิต ที่น้อยครั้งจะเห็นผ่านสื่อ กับมุมกวน ๆ มุมเล็ก ๆ ที่สะท้อน “ความเป็นมนุษย์” ของ “คนการเมือง”
The Modernist : หามุมผ่อนคลายให้พี่ทิมหน่อยดีกว่า —- ทำไมต้องปีนเขา
พิธา : เอาตรงๆเลย คือไม่มีเวลาออกกำลังกาย
The Modernist : แล้วถ้าไปถ่ายทำตอนที่พี่ทิมไปปีนเขาละ
พิธา : ได้ๆๆๆ แต่ยกเว้นอย่างเดียว นักข่าวก็ต้องปีนด้วยนะ เพราะคนที่แล้วผมบอก เอ้า ตาคุณแล้ว คุณปีนเร็วๆ เขาก็ส่ายหน้าปฏิเสธ 1 ชั่วโมงจบ เพราะมันเหนื่อย และก็ใช้ทุกส่วนของร่างกาย ถ้าคุณอายุ 42 มีครอบครัวแบบผม ก็คงคิดว่าเป็นกีฬาที่ตอบโจทย์ในเรื่องของวิถีชีวิต ไม่มีเวลา และก็เพื่อนแต่คนก็มีครอบครัวที่ต้องกลับไปดูแลของตัวเอง อยากจะใช้เวลาของตัวเอง โดฟามีนไม่ค่อยมี เพราะวันๆต้องปั่นเดทไลน์ส่งให้เจ้านายตลอดเวลา ต้องการจะคลายเครียดเร็วๆ ให้การออกกำลังกายออกทุกส่วน ก็อันนี้เลย
The Modernist : หวิวไหม?
พิธา : นั่นแหล่ะที่ต้องการคือหวิว หวิวนี่คือการนั่งสมาธิ เพราะคุณลืมเรื่องลืม คุณลืมว่าแมน ปกรณ์แม่งแสบจริงๆเลย ทะเลาะกันอยู่ได้ พอวันหวิวมันทำให้ลืมเรื่องที่เกิดได้วันสองวัน มีเวลาที่คุณได้อยู่กับตัวเอง ถ้าไม่หวิวก็อย่าเล่นเลย
The Modernist : เอาไหมถ้าให้ไปแข่งปีนเขา?
พิธา : ยังไม่ถึงฝีมือไม่ถึง คุณซ้อมแค่นี้แต่คุณโยนตัวเองเข้าไปในฝูงหมาป่า
The Modernist : นักปีนเขามีอุดมการณ์ว่าอะไร?
พิธา : เท่าที่ดูคนที่เป็นมืออาชีพจริงๆนะ เอาชนะตัวเอง ทำได้เร็วกว่าเดิม ผมว่าเป็นกีฬาที่ชิว ชนะคนอื่น แต่แย่กว่าผลงานตัวเอง เขาจะโกรธตัวเองมากกว่า
The Modernist : ปีนเขาแล้วได้อะไร?
พิธา : ก็น้ำหนักลง และก็หวังว่าคอเลสเตอรอลจะลดลง และก็ได้กลับมาออกกำลังกายอีกครั้ง กระชุ่มกระชวยขึ้น และก็มะม่วงกวนที่กินตอนโควิดมาก็เอาออกไปได้มาก
The Modernist : แล้วอะไรนอกจากปีนเขาที่จะทำจริงจัง?
พิธา : ผมคิดว่าสิ่งที่เอาจริงเอาจังได้ก็คือการทำงานการเมือง และก็การดูแลลูกสาว อย่างอื่นผมเป็น vocational บางทีคนไปทำอะไรแล้วคุณไปจริงจังกับมันมากทุกอย่างชีวิตมันก็ไม่มีความรื่นรมย์ เราก็ไม่ได้จริงจังกับมันมาก ก็คือทำเพื่อให้มันผ่อนคลายกับไอ้สิ่งที่เราควรทำอย่างจริงจัง มันก็คงต้องเรียงลำดับความสำคัญให้ได้และก็เลือกได้ว่าอะไรคือสิ่งสำคัญ อะไรคือสิ่งที่สนุก อะไรที่ที่จะทำให้มันสำเร็จ อะไรที่ควรจะเพลิดเพลินไปกับมัน ถ้าแยกออกได้ชีวิตก็บริหารได้ง่ายขึ้นเยอะ
อ่านที่เกี่ยวข้อง
ระวี ตะวันธรงค์
เรื่องที่เกี่ยวข้อง
ดูในหมวด Opinion Leader →ย้อนรอยการแพ้สงครามเวียดนาม ประวัติศาสตร์ที่อเมริกาอยากลืม
ภาพเฮลิคอปเตอร์อพยพผู้คนจากสถานทูตสหรัฐฯ ในไซง่อนปี 1975 เป็นสัญลักษณ์ความพ่ายแพ้ของอเมริกาในสงครามเวียดนาม บทเรียนจากความหวาดระแวง กลยุทธ์ผิดพลาด และการประเมินคู่ต่อสู้ต่ำเกินไป.
จับตา เจรจารอบ 2 สหรัฐฯ อิหร่าน ! เงื่อนไขสำคัญอยู่ที่โครงการนิวเคลียร์
การเจรจารอบ 2 ระหว่างสหรัฐฯ และอิหร่านมีความสำคัญต่อเสถียรภาพตะวันออกกลางและเศรษฐกิจโลก โดยมีโครงการนิวเคลียร์ของอิหร่านเป็นแกนหลักของความขัดแย้ง
เมื่อฮอร์มุซถูกปิดล้อม ! ทางกลับสู่โต๊ะเจรจา หรือเส้นทางสู่สงคราม ?
สหรัฐอเมริกาประกาศปิดล้อมช่องแคบฮอร์มุซ หลังการเจรจากับอิหร่านล้มเหลว สถานการณ์นี้เพิ่มความเสี่ยงต่อการเผชิญหน้าทางทหารและวิกฤตพลังงานโลก
“สามฉากทัศน์ใน ฮอร์มุซ“ เมื่อสหรัฐ ‘คุมทาง’ จีน ‘ต้องใช้ทาง’ และอิหร่าน ‘อยู่บนทาง’”
สหรัฐเริ่มสกัดกั้นเรือเข้า-ออกท่าเรืออิหร่านผ่านช่องแคบฮอร์มุซ ขณะจีนประกาศต้องการเข้าถึงพลังงาน สร้างเกมมหาอำนาจสามเหลี่ยมที่เต็มไปด้วยความเสี่ยง



