‘บ้านนี้มีความหลากหลาย’ หนังสือที่ว่าด้วยเรื่องความหลากหลายทางเพศ ที่เป็น ‘คู่มือสำหรับผู้ปกครอง’ ในการดูแลลูกหลานที่มีความหลากหลายทางเพศ
บทความนี้จะเล่าถึงบทบาทของการเดินขบวนไพรด์ (Pride parade) ในเชิงคุณูปการและข้อกังวลต่าง ๆ เกี่ยวกับมัน
โดยปกติแล้วทุกวันที่ 1 มีนาคมจะเป็นวันรณรงค์เพื่อยุติการเลือกปฏิบัติสากล ซึ่งมีสัญลักษณ์เพื่อขจัดการเลือกปฏิบัติระหว่างบุคคล
หลายปีที่ผ่านมาสังคมไทยมีการตื่นตัวในการพูดถึงความหลากหลายทางเพศอย่างกว้างขวาง คนรุ่นใหม่จำนวนมากทั้งชาย หญิง และกลุ่มคนเพศหลากหลายต่างออกมาแสดงความคิดเกี่ยวกับสิทธิความหลากหลายทางเพศในฐานะสิทธิมนุษยชน สีรุ้งและสัญลักษณ์ของความหลากหลายทางเพศถูกโบกสะบัดอยู่ทั่วทุกเวทีของการชุมนุมเรียกร้องสิทธิ อัตลักษณ์และรสนิยมทางเพศที่แตกต่าง เป็นสิ่งที่สามารถประกาศ และแสดงออกได้ผ่านการแต่งกาย วิถีปฏิบัติในชีวิตประจำวัน ตัวตนในฐานะเพศที่แตกต่างจึงไม่ใช่สิ่งที่ต้องปกปิดหรือหลบซ่อนจากผู้คนดังเช่นในอดีต
ละครคือสื่อสะท้อนสังคม แต่การสะท้อนภาพกลุ่มผู้ที่มีความหลากหลายทางเพศ (LGBTIQN+) เพียงมุมเดียวซ้ำซากนั้นเป็นการสร้างภาพตายตัว (Stereotype) ชี้นำคนดูให้จดจำว่าตัวละคร LGBTIQN+ มีอุปนิสัยอย่างไรและต้องประกอบอาชีพอะไร โดยตัวละครกลุ่มดังกล่าวมักแสดงอารมณ์อันอ่อนไหวและการใช้อารมณ์นำเหตุผล แต่ด้วยการกล้าแสดงออกและมีความสร้างสรรค์เป็นเลิศ ตัวละครฯ จึงทำมาหาเลี้ยงชีพในวงการศิลปะบันเทิงและไม่ข้องแวะกับงานวิชาการ เป็นผู้นำหรือการบริหารโครงสร้างใหญ่อย่างรัฐและไม่สามารถประสบความสำเร็จทางการเมือง
