จับตา “โกงสอบท้องถิ่น” จะถูกตัดตอนก่อนสาวถึง "ตัวการใหญ่" หรือไม่ ?

การสอบบรรจุข้าราชการส่วนท้องถิ่นปี 2569 ไม่ใช่แค่ความหละหลวมรายบุคคล แต่มันคือโครงสร้างอาชญากรรมทางเศรษฐกิจที่มีเม็ดเงินผลประโยชน์หมุนเวียนสะพัดกว่า 9,000 ล้านบาท

ข้อมูลจากการสืบสวนของ กมธ. ป.ป.ช. ระบุชัดเจนว่าขบวนการนี้เจาะระบบสร้างช่องโหว่ถึง 32 ขั้นตอน ตั้งแต่การเตรียมการจัดสอบจนถึงประกาศผล คำถามที่สังคมต้องขบคิดคือ ระบบราชการไทยไร้ประสิทธิภาพโดยธรรมชาติ หรือจงใจเปิดช่องโหว่เหล่านี้ไว้เพื่อเป็นขุมทรัพย์ส่วนตัวของใครบางคน ?

1. เกมอำพราง : การลงดาบคนตัวเล็ก หรือฉากบังหน้าเพื่อ “ตัดตอน” ?

ท่าทีของฝ่ายบริหารที่เร่งโชว์ผลงานปราบปรามทุจริตเชิงประจักษ์ ด้วยการอ้างถึงการเพิกถอนผู้ทุจริตในจังหวัดกระบี่ถึง 112 ราย และเดินหน้าจัดการที่ อบจ. ลำพูน พร้อมกำหนดเส้นตายให้กระบวนการตรวจสอบของ สถ. จบสิ้นภายในวันที่ 31 สิงหาคม 2569 มองผิวเผินอาจดูเหมือนความเด็ดขาด

แต่ในทางการเมือง นี่คือยุทธวิธีที่ “รังสิมันต์ โรม” แกนนำพรรคประชาชน ตั้งข้อสังเกตไว้อย่างแหลมคมว่า อาจเป็นความพยายาม “ตัดตอนคดี”

การจัดการที่ดูเหมือนอย่างเด็ดขาดในระดับพื้นที่ อาจเป็นการตีกรอบความผิดให้จบแค่เจ้าหน้าที่ระดับปฏิบัติการและผู้เข้าสอบ เพื่อล้างไพ่ ปกป้องข้าราชการระดับสูง และสลัดนักการเมืองออกจากการถูกตรวจสอบ

2. เซฟเฮาส์และตัวละครลับ: เงาการเมืองหลังห้องสอบ

จิ๊กซอว์ชิ้นสำคัญที่ตอกย้ำว่าคดีนี้อาจมี “ใบสั่ง” คือความผิดปกติในการเปลี่ยนผ่านผู้จัดสอบจากมหาวิทยาลัยบูรพามาเป็นมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ (มศว) ตามมาด้วยพฤติการณ์ใน “เซฟเฮาส์” ที่มีบุคคลระดับสูงพยายามเจรจาผลประโยชน์กับอาจารย์ผู้จัดสอบ พร้อมยัดไส้รายชื่อผู้สมัครนับร้อยคนให้สอบผ่าน

ที่น่าจับตาที่สุดคือการปรากฏชื่อ “ทองเจือ ชาติกิจเจริญ” ที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี เข้าไปติดต่อกับอาจารย์ของ มศว ทั้งที่ไม่มีหน้าที่เกี่ยวข้องโดยตรง

ยิ่งไปกว่านั้น การที่ผู้ดำรงตำแหน่งระดับสูงถึง 16 ราย ซึ่งรวมถึง “อนุทิน ชาญวีรกูล” (นายกรัฐมนตรี) และ “ทรงศักดิ์ ทองศรี” (รองนายกรัฐมนตรี) ไม่เดินทางมาชี้แจงต่อ กมธ. กฎหมาย ในวันที่ 19 สิงหาคม 2569 แม้แต่คนเดียว ยิ่งสะท้อนให้เห็นถึงความพยายามหลบเลี่ยงแรงกดดันและการตรวจสอบอย่างชัดเจน

3. เดิมพันของ ป.ป.ช.: คดีพิเศษหรือสุสานคนโกง ?

การสแกนเส้นทางการเงินร่วมกับ ปปง. เผยให้เห็นเงินหมุนเวียนกว่า 1,000 ล้านบาท ที่เชื่อมโยงกลับไปถึงคดีทุจริตสอบเก่าในปี 2564 นำมาสู่มติของบอร์ด ป.ป.ช. ที่เรียกคืนสำนวนคดีเพื่อนำมาทำเป็น “คดีพิเศษ”

แม้เลขาธิการ ป.ป.ช. จะยืนยันความเป็นอิสระและขีดเส้นตายกรอบเวลาทำงานไว้ที่ 6 เดือน นับจากเดือนมิถุนายน 2569 แต่การงมหาความจริงจากหลักฐานที่กองพะเนินกว่า 800,000 แผ่น ท่ามกลางแรงเสียดทานจากเครือข่ายอำนาจ ถือเป็นงานที่สาหัส

4. ถึงเวลาผ่าตัดใหญ่ หรือปล่อยให้มะเร็งกัดกินต่อไป ?

คดีทุจริตสอบท้องถิ่นปี 2569 กำลังเป็นสมรภูมิระหว่าง “กลไกนิติบัญญัติ” ที่พยายามลากตัว “ผู้สั่งการ” ออกมาสู้แสง กับ “กลไกบริหาร” ที่ต้องการเร่งปิดเกมเพื่อตัดจบปัญหาไว้แค่ “ผู้ปฏิบัติ” 

บทสรุปของการต่อสู้ครั้งนี้จะเป็นตัวชี้ชะตาระบบราชการไทย ว่าท้ายที่สุดแล้ว มหกรรมการตรวจสอบครั้งนี้จะเป็นเพียงเครื่องมือ “ตัดตอน” สังเวยคนตัวเล็กเพื่อสร้างกำแพงกันชนเซฟคนบนหอคอย หรือหน่วยงานที่เกี่ยวข้องจะมีความกล้าหาญพอที่จะทะลวงผ่านเงื่อนงำทางการเมือง เพื่อ “สาวให้ถึงตัวการใหญ่” ที่ชักใยอยู่หลังม่าน

เพราะหากลากคอ “ตัวการใหญ่” มารับโทษไม่ได้ การปราบปรามทุจริตที่อ้างว่าเด็ดขาด ก็เป็นเพียงฉากปาหี่ที่รอเวลาให้มะเร็งร้ายกลับมากำเริบใหม่ในการสอบบรรจุข้าราชการท้องถิ่นครั้งต่อๆ ไป

บทความโดย ศราวุธ เอี่ยมเซี่ยม