ให้ตายสิ!… วนมาถึงปี 2569 ประเทศไทยก็ยังคงเล่นละครบทเดิม ฉากเดิม เพิ่มเติมแค่ตัวเลขความเสียหาย !
พอฝนเท มวลน้ำมา สิ่งที่เราเห็นจนชินตาบนหน้าจอสื่อคือ มหกรรม “ลุยน้ำ-นั่งเรือ-แจกอาหาร-ถ่ายรูป-แล้วก็แยกย้าย” จากนั้นก็ปล่อยให้ชาวบ้านตาดำๆ กับนักธุรกิจนั่งวิดน้ำกันเอาเอง อนิจจา… ผ่านมหาอุทกภัยปี 54 มาตั้งสิบกว่าปี นึกว่ากลไกของรัฐจะตาสว่าง ที่ไหนได้ วิสัยทัศน์การบริหารจัดการความเสี่ยงของผู้ที่ได้อำนาจบริหารประเทศนี้ ยังคงเป็นลัทธิ “ปะผุ” ไปวันๆ !
ลองดูผลงานชิ้นโบแดงปีนี้สิครับ ความเสียหายระดับหมื่นล้าน ดัชนีหุ้นร่วงกราวรูดเป็นใบไม้เปลี่ยนสี อย่าไปโทษฟ้าฝนเลย โทษ “ระบบประสาทส่วนกลาง” ของโครงสร้างพื้นฐานเราดีกว่า !
ดูอย่างกรณี “โตโยต้า” เป็นตัวอย่างชัดๆ โรงงานเขาไม่ได้โดนน้ำท่วมมิดหลังคาเหมือนปี 54 หรอกนะ แต่เขาต้องสั่งเบรกสายการผลิตถึง 4 แห่ง เพราะอะไร? เพราะถนนหนทางและระบบโลจิสติกส์มันกลายเป็นอัมพาต! รถส่งชิ้นส่วนวิ่งไม่ได้ พนักงานพายเรือมาทำงานไม่ถึง นี่ไง… น้ำไม่จำเป็นต้องท่วมเครื่องจักร แต่มันกลืน “เส้นเลือดใหญ่” ของระบบเศรษฐกิจไปได้หน้าตาเฉย
ส่วนหน้าตาของประเทศอย่างท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ โดนพิษน้ำท่วมร่วมไปเต็มๆ ระบบรวน เกิดอาการกระเป๋าผู้โดยสารตกค้าง เที่ยวบินล่าช้า ยกเลิกเที่ยวบินกันมโหฬาร แต่อนิจจา… ในขณะที่วิกฤตต้องการการบริหารจัดการที่เฉียบขาด สายการบินแห่งชาติอย่าง ‘การบินไทย’ กลับแจ็กพอตแตก ระบบรวนหนักจนกระเป๋าตกค้างเป็นพันๆใบซะอย่างนั้น
เที่ยวบินก็ต้องเลื่อน ต้องยกเลิก ต้องหาทางคืนเงิน ชดเชยกันวุ่นไปหมด หนักหนาถึงขั้น เกือบต้องเบรกรับสินค้าคาร์โก้ชั่วคราว ทำเอาคู่ค้าระหว่างประเทศใจเต้นเป็นกลองรัว…นักท่องเที่ยวต่างชาติ คนเดินทางระหว่างประเทศ ระดมอัปคลิปเหตุการณ์ขึ้นโซเชียลมีเดียของตัวเองกันยกใหญ่ ไม่กี่นาทีเรื่องราวก็ว่อนไปทั่วโลก แบบนี้ไม่ต้องรอให้ใครมาดิสเครดิตหรอกครับ เราทำเรื่องประจานตัวเองให้โลกเห็นชัดๆ ว่าห่วงโซ่อุปทานเรา “เปราะบาง” แค่ไหน !
ทีนี้มาดูพวกฝรั่งมังค่า นักลงทุนต่างชาติ เขาไม่ได้กินแกลบนะครับ เขาเห็นภาพนี้เขาคงร้อง “โอ้มายบุดด้า!” สิทธิประโยชน์ทางภาษีที่ว่าหอมหวาน เจอ “ความเสี่ยงทางการบริหารจัดการของไทย แบบไทยทำ-ไทยทน” เข้าไป เขาคงต้องงัดตำรา “Thailand +1” มาใช้… แปลเป็นภาษาชาวบ้านง่ายๆ ว่า “ฉันขอไปตั้งโรงงานสำรองที่เวียดนามหรืออินโดฯ ดีกว่า ขืนฝากผีฝากไข้ไว้ที่ไทยร้อยเปอร์เซ็นต์ มีหวังจมน้ำตายหมู่ !”
และที่ตลกร้ายจนขำไม่ออก ก็ต้องยกให้แคมเปญสวยหรูดูดีในช่วงวิกฤต อย่าง โรงครัวแจกอาหารฟรี แถมใจดีให้กดสั่งส่งฟรีผ่านแอปฯ ฟังดูดีมีเมตตาธรรมค้ำจุนโลกใช่ไหมครับ ? แต่ช้าก่อน… เสียงสะท้อนที่เด้งกลับมาแทบจะทันที ผ่านสื่อสังคมออนไลน์ของพี่น้องไรเดอร์หน้างานนั้น อื้ออึงระงมไปหมด
แคมเปญที่สื่อสารกันอย่างไรก็ไม่รู้ ทำเอาคนสั่งงงเป็นไก่ตาแตก ส่วนไรเดอร์ ก็บ่นอุบจนน้ำลายแทบจะฟูมปาก… น้ำท่วมครึ่งล้อ จะให้ขี่ฝ่าคลื่นกระแทกเข้าไปส่งยังไง? ค่ารอบที่ได้ก็แสนจะเตี้ยติดดิน เทียบกับความเสี่ยงที่มอเตอร์ไซค์เครื่องจะน็อก ท่อจะพัง มันคุ้มกันไหม? แล้วปัดงานทิ้ง ก็โดนลดเครดิตทำงานลงไปอีก นี่แหละหนา… ภาพสะท้อนของการทำแคมเปญแบบไม่เคยแหกตาดู “ความจริงบนหน้างาน” ว่าคนที่ต้องลงไปคลุกฝุ่นคลุกโคลน เขาต้องเจอความวายป่วงอะไรบ้าง !
เห็นสารพัดความพินาศตั้งแต่ระดับมหภาคยันรากหญ้าขนาดนี้แล้ว… โลจิสติกส์ชะงัก ห่วงโซ่อุปทานพังทลาย หุ้นร่วงหลักแสนล้าน แถมการสื่อสารแก้ปัญหาของภาคส่วนต่างๆ ยังเละเทะตุ้มเป๊ะ ถ้ายังมีใครกล้าหลับหูหลับตาบอกว่า สถานการณ์ยังเอาอยู่ หรือเป็นแค่น้ำรอการระบาย…
ผมก็อยากจะถามโง่ๆ ทิ้งท้ายไว้สักนิดเถอะครับว่า… ถ้านี่ไม่เรียก “มหาอุทกภัย” แล้วมันต้องฉิบหายวายป่วงขนาดไหนกันครับท่าน ?!
เรื่องที่เกี่ยวข้อง
ดูในหมวด Editor →
ประเทศไทยในวันที่พวกเราจะกลายเป็นแค่ "ผู้เช่า" ในแผ่นดินเกิด!...
ไทยกำลังเผชิญวิกฤตเศรษฐกิจและการเมืองที่ลึกซึ้ง โดยทุนใหญ่ย้ายฐาน SME ตกงาน และระบบราชการล้าหลัง ตามสัญญาณเตือนจาก IMF และธนาคารโลก
หมากในเกมศึกซักฟอก..เมื่อ 'มารยาท' มันค้ำคอ
บทความวิเคราะห์การอภิปรายไม่ไว้วางใจในสภา โดยเน้นท่าทีและจุดยืนของพรรคการเมืองต่อประเด็นคดีฮั้วเลือกตั้ง ส.ว. และความขัดแย้งระหว่างพรรคเพื่อไทยกับพรรคภูมิใจไทย
“ศิริโชค” จี้สอบลึกบ่อน Shuffle สั่งบล็อกคนไทยหนีการตรวจสอบ ! เปิดปมหุ้นบุริมสิทธิ 1 % เชื่อมโยงการเมืองหรือไม่ ?
เว็บพนันออนไลน์ Shuffle ประกาศปิดกั้นผู้เล่นจากไทย ท่ามกลางการตรวจสอบเส้นทางเงินและสัดส่วนหุ้นบุริมสิทธิ 1% ที่เชื่อมโยงกับบุคคลใกล้ชิดนักการเมือง
“ศิริโชค” เปิดปม “ไอเดียร์” บริจาคเงินให้ภูมิใจไทย โยงข้อสงสัยที่มาของทรัพย์สิน
ศิริโชค โสภา ตั้งคำถามเงินบริจาค 150,000 บาทให้พรรคภูมิใจไทยจากสุชาดา ซาง แทนทรัพย์ ท่ามกลางทรัพย์สินรวมเกือบ 2,000 ล้านบาท และข้อสงสัยเรื่องที่มาของความมั่งคั่ง