หนี้ภาษีหุ้นชินคอร์ป ทักษิณจะดึงเกม ยอมจ่าย หรือเลือกล้มละลาย ?

อุณหภูมิการเมืองไทยในช่วงกลางปี 2569 กำลังกลับมาร้อนแรงอีกครั้ง หลังกรมสรรพากรส่งสัญญาณชัดเจนว่าอาจเดินหน้าฟ้องร้องบังคับคดีต่อ “ทักษิณ ชินวัตร” ให้จ่ายหนี้ภาษีหุ้นชินคอร์ปจำนวน 1.76 หมื่นล้านบาท

หนี้ก้อนนี้เกิดขึ้นภายหลังคำพิพากษาศาลฎีกาที่สิ้นสุดลงในปี 2568 และกำลังกลายเป็นโจทย์ใหญ่ที่ไม่ใช่แค่เรื่องการเงิน แต่ยังโยงไปถึงอนาคตทางการเมืองของเขาอีกด้วย

1. เทียบกับอดีต นี่คือคนละเกม

หลายคนอาจนึกย้อนกลับไปถึงปี 2553 เมื่อศาลฎีกามีคำพิพากษาให้ยึดทรัพย์เขากว่า 4.6 หมื่นล้านบาทตกเป็นของแผ่นดิน แต่กรณีนั้นแตกต่างจากวันนี้อย่างสิ้นเชิง

ปี 2553 : รัฐยึดทรัพย์ที่ถูกอายัดไว้แล้ว

เงินจำนวนดังกล่าวถูกอายัดอยู่ในระบบธนาคารตั้งแต่ต้น กระบวนการของศาลจึงเป็นเพียงการตัดสินให้โอนเงินเข้าสู่คลังหลวง การบังคับคดีจบลงทันที และไม่มีสถานะ “ลูกหนี้” ตามกฎหมายตามมา

ปี 2569 : นี่คือหนี้ภาษีที่ต้องชำระ

แต่หนี้ภาษี 1.76 หมื่นล้านบาทในวันนี้ เป็นภาระหนี้โดยตรงที่ผูกพันตามกฎหมาย หากไม่มีการชำระ รัฐมีหน้าที่ต้องดำเนินการติดตามและบังคับคดี ซึ่งปลายทางทางกฎหมายอาจนำไปสู่การฟ้องล้มละลายได้ในที่สุด

ด้วยเหตุนี้ “ทักษิณ” จึงกำลังเผชิญทางเลือกสำคัญที่อาจกำหนดทั้งอนาคตทางการเงินและบทบาททางการเมือง คำถามคือ…เขาจะเลือกเส้นทางแบบใด ?

ฉากทัศน์ที่ 1 : ดึงเกมให้ยาวที่สุด

ใช้ข้อจำกัดของการสืบทรัพย์ข้ามชาติเป็นเกราะป้องกัน

ความเป็นไปได้ : สูงที่สุด

หากพิจารณาจากสภาพทรัพย์สินที่สามารถบังคับคดีได้ในประเทศไทย ปัจจุบันอาจเหลือไม่มากนัก

นั่นหมายความว่าภาระจะตกอยู่กับกรมสรรพากรที่ต้องเดินหน้าสืบค้นทรัพย์สินในต่างประเทศ ซึ่งเป็นกระบวนการที่มีความซับซ้อนสูง ทั้งในแง่กฎหมายระหว่างประเทศ ขั้นตอนทางศาล และความร่วมมือจากแต่ละประเทศ

จุดแข็งของยุทธศาสตร์นี้

– ซื้อเวลาได้ยาวนาน

– ใช้ประโยชน์จากขั้นตอนกฎหมายที่ซับซ้อน

– รอการเปลี่ยนแปลงของสถานการณ์การเมือง

– เปิดโอกาสให้เกิดการเจรจาหรือทางออกใหม่ในอนาคต

ภายใต้อายุความการบังคับคดีที่ยาวหลายปี การประวิงเวลาอาจกลายเป็นทางเลือกที่คุ้มค่าที่สุดในเชิงยุทธศาสตร์

ฉากทัศน์ที่ 2 : ยอมจ่ายเพื่อรักษาอิสรภาพ 

เจ็บครั้งเดียว แต่จบปัญหา

ความเป็นไปได้ : ปานกลาง

อีกทางเลือกหนึ่งคือการยอมเจรจาและชำระหนี้บางส่วนหรือทั้งหมด เพื่อปิดประตูความเสี่ยงทางกฎหมายในอนาคต

เหตุผลสำคัญคือ หากปล่อยให้สถานการณ์ลุกลามจนเข้าสู่กระบวนการล้มละลาย ผลกระทบจะไม่ได้หยุดอยู่แค่เรื่องเงิน

ผลกระทบที่อาจเกิดขึ้น

– ข้อจำกัดในการทำธุรกรรมทางการเงิน

– การสูญเสียความคล่องตัวในการบริหารทรัพย์สิน

– การถูกจำกัดสิทธิบางประการตามกฎหมาย

– การถูกฝ่ายตรงข้ามนำไปใช้เป็นประเด็นโจมตีอย่างต่อเนื่อง

แม้ปัจจุบันพรรคเพื่อไทยจะเป็นพรรคร่วมรัฐบาล แต่ไม่ได้อยู่ในสถานะครองอำนาจเบ็ดเสร็จเช่นในอดีต ดังนั้น การยอมจ่ายเงินก้อนใหญ่ในวันนี้ อาจถูกมองว่าเป็นต้นทุนที่จำเป็น เพื่อแลกกับความคล่องตัวและการรักษาอิทธิพลทางการเมืองในระยะยาว

ฉากทัศน์ที่ 3 : เลือกล้มละลาย

แรงสั่นสะเทือนที่อาจลามถึงการเมือง

ความเป็นไปได้ : ต่ำ แต่ไม่ควรมองข้าม

หากเกมยื้อเวลาไม่ประสบความสำเร็จ และแรงกดดันจากสังคมหรือกลไกรัฐผลักดันให้คดีเดินหน้าเต็มรูปแบบ จนศาลมีคำสั่งให้เข้าสู่กระบวนการล้มละลาย ผลกระทบจะไม่ได้เกิดกับตัวทักษิณเพียงคนเดียว

สิ่งที่อาจตามมา

– ภาพลักษณ์ทางการเมืองได้รับความเสียหายอย่างหนัก

– ฝ่ายตรงข้ามใช้เป็นประเด็นโจมตีได้ง่าย

– ความน่าเชื่อถือของเครือข่ายทางการเมืองถูกตั้งคำถาม

– พรรคเพื่อไทยอาจเผชิญแรงกดดันทางการเมืองเพิ่มขึ้น

แม้ในทางปฏิบัติจะยังสามารถใช้บุคคลอื่นขับเคลื่อนยุทธศาสตร์ทางการเมืองแทนได้ แต่ตราประทับ “บุคคลล้มละลาย” ย่อมเป็นบาดแผลทางภาพลักษณ์ที่ยากจะลบเลือน

2. นี่ไม่ใช่แค่เรื่องภาษี แต่คือเกมชี้ชะตาทางการเมือง

ตัวเลข 17,600 ล้านบาท อาจดูเหมือนเป็นเพียงหนี้ภาษีก้อนใหญ่ แต่ในความเป็นจริง มันคือจุดตัดสำคัญระหว่าง “ต้นทุนทางการเงิน” กับ “ต้นทุนทางการเมือง” ทักษิณกำลังเผชิญทางเลือกที่ไม่มีคำตอบสมบูรณ์แบบ

– จะยอมจ่ายเพื่อรักษาอิสรภาพและความคล่องตัว

– จะดึงเกมทางกฎหมายให้นานที่สุด

– หรือจะปล่อยให้สถานการณ์เดินไปสู่ความเสี่ยงที่ควบคุมไม่ได้

ในวันที่เครือข่ายอำนาจทางการเมืองไม่ได้แข็งแกร่งเหมือนในอดีต ทุกการตัดสินใจจึงมีเดิมพันสูงกว่าตัวเลข 17,600 ล้านบาท  

เพราะท้ายที่สุดแล้ว สิ่งที่อยู่บนกระดานไม่ได้มีแค่หนี้ภาษี 17,600 ล้านบาท แต่ยังรวมถึงอิทธิพล อำนาจ และอนาคตทางการเมืองของ “ทักษิณ ชินวัตร”

บทความโดย ศราวุธ เอี่ยมเซี่ยม