ระเบิดเวลาข้อครหารุมเร้า ที่มัวแต่ใช้ความเงียบเป็นเกราะกำบัง

ท่านผู้อ่านที่รักทุกท่านครับ วันนี้ผมอยากชวนให้ทุกท่านลองแหงนหน้ามองข้ามน้ำข้ามทะเลไปดูทวีปยุโรปในช่วงปีที่ผ่านมากันบ้าง ภาพที่ปรากฏตามหน้าสื่อแทบไม่ต่างจากโดมิโนแห่งความโกรธแค้นที่ล้มครืนทับกันเป็นทอดๆ

ไล่เรียงไทม์ไลน์กันตั้งแต่ต้นปี เราเห็นม็อบเกษตรกรในฝรั่งเศสและเยอรมนี ขับรถแทรกเตอร์นับพันคันปิดถนนหลวงจนเป็นอัมพาต สาเหตุก็มาจากความอึดอัดเรื่องนโยบายสิ่งแวดล้อมที่บีบรัดและต้นทุนพลังงานที่พุ่งสูงปรี๊ด ขยับมาช่วงกลางปี ความไม่พอใจลุกลามไปถึงเบลเยียมและสเปน คราวนี้เป็นเรื่องค่าครองชีพที่แพงหูฉี่จนชาวบ้านทนไม่ไหว ลุกฮือลงถนนประท้วงรัฐบาลที่เอาแต่นั่งหอคอยงาช้าง ไม่เหลียวแลปากท้อง

จุดร่วมของเหตุการณ์จลาจลทั่ววิถีทวีปเหล่านี้มีอยู่อย่างเดียวครับ คือการที่ "รัฐบาลทำหูทวนลม" เพิกเฉยต่อคำถามและเสียงร้องทุกข์ของประชาชน จนความกดดันมันทะลุจุดเดือดและระเบิดออกในที่สุด ที่รุนแรงสุดเป็นข่าวใหญ่ข่าวโตไปทั่วโลก ก็เห็นจะหนีไม่พ้น ผู้คนกว่า 5 แสน ในฝรั่งเศสที่รวมตัวกันลุกฮือเกิดจลาจล จนวุ่นวายไปหมด

ที่สำคัญคือ เขาว่ามันเป็นม็อบมวลชนของแท้ ไม่มีการเมืองปะปน เหตุลึกๆ เขาอ้างว่ามันเกิดจาก รัฐฯละเลยเรื่องการศึกษา ปล่อยให้โรงเรียนทรุดโทรม ครูขาดแคลน เงินเดือนหดหาย นักเรียนไม่มีที่เรียน จนมาวันหนึ่งทั้งครูและนักเรียนทนไม่ไหวรวมตัวกันออกมาเรียกร้อง จนขนาดมวลชนมันใหญ่โตขึ้นเรื่อยๆอย่างที่เห็น สุดท้าย ปารีสแทบพังพินาศ

ทีนี้ หันกลับมามองบ้านเรา... พับผ่าสิครับ! บริบทอาจจะต่าง แต่ความรู้สึกอึดอัดที่ลอยคว้างอยู่ในอากาศแทบจะถอดแบบกันมา คำถามคาใจผู้คนในสังคมมีมากมายก่ายกองเหลือเกินที่ยังไร้ความชัดเจนจากผู้มีอำนาจ ผู้ตั้งคำถามก็ขยันโยนใส่มวลชนผ่านโซเชียลมีเดีย เหมือนรู้เกม พอผู้คนซึมซับคำถามที่ไร้คำตอบไปมากเข้า ก็ชักแคลงใจกันหนักขึ้น มาดูกันว่ามีเรื่องอะไรบ้าง ทั้งหมดทั้งมวลที่จะเล่ากันต่อไปนี้ ก็ไม่ได้จะบอกว่าใครผิดใครถูก แค่เรียงลำดับความคาใจของผู้คนมาให้อ่านกัน ก็เท่านั้นเอง

 เริ่มกันตั้งแต่ต้นปีกับมหกรรม "ฮั้ว สว." ที่จัดตั้งกันโจ่งครึ่มราวกับละครฉากใหญ่ มีหลักฐานเส้นทางการเงินหลุดออกมาให้เห็นแว้บๆ แต่ที่มันตลกร้ายจนขำไม่ออก คือขนาดกรรมการผู้ตัดสินอย่าง กกต. เอง ก็ยังมีข่าวลือหนาหูว่าขัดแย้งปีนเกลียวกันเองในที

 ฝั่งหนึ่งตั้งโต๊ะแถลงปาวๆ ให้หลังไม่นานอีกฝ่ายยืนให้สัมภาษณ์สื่อ เหมือนหนังคนละม้วน ไม่รู้คุยกันมายังไง มันยิ่งทำให้คดีที่ควรจะกระจ่าง กลับถูกสาดสีเทาเติมความคลุมเครือเข้าไปอีกจนชาวบ้านได้แต่มองตาปริบๆ

 อีกเรื่องก็ราวกลางปี ที่ประเทศไทยต้องเผชิญวิกฤตพลังงานครั้งมโหฬาร น้ำมันดีเซลขาดตลาดจนประชาชนเดือดร้อนกันทุกหย่อมหญ้า ภาพที่บาดใจที่สุดคือชาวนาชาวไร่ต้องเอา "รองเท้า" ไปวางจองคิวหน้าปั๊มตั้งแต่ไก่โห่ เพื่อรอคอยน้ำมันสักแกลลอนไปเติมรถไถ รถหว่าน เลี้ยงปากท้องครอบครัว

 สังคมตั้งคำถามดังสนั่นว่าใครคือ "ไอ้โม่ง" ที่กักตุนน้ำมันสูบเลือดสูบเนื้อคนในชาติ? แต่จนปฏิทินจะหมดเล่มปีอยู่รอมร่อ ไอ้โม่งที่ว่าก็ยังใส่หมวกไหมพรมลอยนวลอยู่ในสายหมอก โดยไม่มีใครหน้าไหนในรัฐบาลออกมากระชากหน้ากากมันออกมาเสียที

 พอคล้อยมาถึงปลายปี สภาผู้แทนราษฎรก็มีเรื่องให้บันเทิงเริงใจ เมื่อเกิดวีรกรรม "ส.ส.หญิง ปรอทแตก" กลางสภาฯ ที่ตอนแรกนึกว่าเป็นแค่อารมณ์ชั่ววูบ แต่ไปๆ มาๆ ดอกไม้ไฟดอกนี้ดันบานปลายกลายเป็นโกโก้ครั้นช์ เมื่อคนนอกสภาฯ อย่าง "ศิริโชค โสภา" โดดมาร่วมวง ออกโรงลากไส้ กางแผนผังเปิดเส้นทางการเงินที่ลึกลับซับซ้อน เพราะจากความสงสัยในเรื่องราวเพียงน้อยนิด ขุดไปค้นไปกลับกลายเป็นว่า เรื่องมันโยงใยไปหาใครต่อใครอีกมากมายก่ายกอง ซ้ำร้าย... ตามที่เขาอ้างกัน ใครต่อใครนั้นมันดันไปเกี่ยวดองกับเครือข่าย "เว็บพนันออนไลน์" ผิดกฎหมายไทยเข้าไปอีก ยิ่งขุดก็ยิ่งเจอเม็ดเงินมหาศาลที่วิ่งวนเป็นท่อน้ำเลี้ยงในระบบ

แถมล่าสุดยังมีข่าวลือระดับแผ่นดินไหวตามมาติดๆ อ้างว่ามีการจ่าย "เงินเดือนนอกระบบ" เดือนละเกือบครึ่งล้าน เป็นเบี้ยเลี้ยงเถื่อนคอยหล่อเลี้ยงบรรดา ส.ส. เพื่อคุมเสียงโหวตในสภาฯ ซ้ำยังมีโปรโมชั่น "โบนัสพิเศษ" แจกแถมให้หากใครทำยอด "ไม่ขาดประชุมสักนัด" อีกต่างหาก! เงินมหาศาลเหล่านี้มาจากไหนกันนะ แต่ก็นั่นแหละเหมือนว่าตอนนี้จะงดจ่ายชั่วคราว ช่างพอดีกันกับข่าวการปิดเว็บพนันบางแห่งอย่างบังเอิญ

 ไหนๆ ก็ว่ามาถึงเรื่องเว็บพนันแล้ว คุณศิริโชค ยังเปิดแผลต่ออีกด้วยว่า ลองไปไล่หารายชื่อ 10 อันดับเว็บพนันชื่อก้องโลกดูแล้ว ก็ไม่เห็นว่าที่ประเทศไทยจะเข้าใช้งานไม่ได้ตรงไหน แตะปุ๊บก็ลื่นปรื๊ด (2 พ.ย.69) แกยิ่งขุดก็ยิ่งเจอ ขุดจนจอบสึก แกเลยไปเจออีกว่าเว็บพนันพวกนี้ ใครจะเล่นต้องโอนเงินเข้าบัญชีที่เปิดเป็นชื่อคนไทยอีก อะไรกันครับเนี๊ย!!  งานนี้ งง เป็นไก่ตาแตกว่า บ้านเราเขาใช้ AI ตัวไหนตรวจจับไล่ปิดเว็บพวกนี้กันนะ ถึงได้หาเว็บท็อปเทนพวกนี้ไม่เจอ

 ที่ว่ามาทั้งหมด ผมแค่อยากเตือนเบาๆว่า เวลาเจอข้อครหาพัลวันพัลเกระดับเขย่าเสาเข็มรัฐสภาขนาดนี้ สิ่งที่คนเกี่ยวข้องตอบโต้กลับมา... ไม่ควรมีเพียงการใช้ "ความเงียบ" เป็นเกราะกำบังไปเรื่อยๆแบบนี้ แล้วก็ทำเหมือนผู้คนในประเทศนี้เขาไม่รู้เรื่องอะไรกัน เดี๋ยวเขาก็ลืมๆกันไป หรือหลงระเริงว่ากุมอำนาจได้ทุกฝ่ายแล้ว จนใครก็ไม่สามารถบดบี้ขยี้ข้าได้ อย่าลืมนะครับว่ายังมีอีกอำนาจหนึ่งที่ไม่มีใครกุมได้นะครับมันคือ "อำนาจของมวลชน" ... ครับท่าน

 สังคมประชาธิปไตยนะครับ ไม่ใช่ศาลพระภูมิ ที่จะเอาของคาวหวานมาเซ่นไหว้แล้วก็เงียบหายกันไป มันอาจเคยใช้ได้ หรือยังใช้ได้ในบางที่บางแห่ง แต่ผู้คนเรียนรู้ และจดจำมาตลอด ท่านๆทั้งหลายก็จำบทเรียนจากยุโรปไว้ให้ดีเถอะครับ การเอาหูไปนาเอาตาไปไร่ ปล่อยให้ความคลุมเครือสะสมตัวไปเรื่อยๆ มันก็คือการประกอบ "ระเบิดเวลา" ลูกมหึมาด้วยมือของพวกท่านเอง และความเงียบในยามที่สังคมต้องการคำอธิบาย มันไม่ใช่ทองคำหรอกครับ... แต่มันกำลังจะกลายเป็น "ใบเสร็จ" ที่ประชาชนเขาเตรียมเอาไว้เช็คบิลในตอนจบ!